mama-ilse

Sarah's Breiboek

Als kadootje voor mijn nichtje haar eerst communie maakte ik voor haar een persoonlijk breiboek.  Een verzameling van patroontjes die zeer makkelijk te breien zijn ( meestal enkel een vierkant) en waar zo dan allerlei diertjes uit kunnen ontstaan. Kippen, eendjes, poezen,... zelfs ballen en vingerpopjes. De meeste zijn bestaande patronen die ik opgezocht heb in mijn boeken of op internet waaronder dit konijntje.

De vingerpopjes zijn een eigen creatie en hiervan is een PDF in de maak, dus weldra te downloaden ;-)

beschikbaar in de zijkolom.

Ik maakte haar ook deze kleine breimascotte en schreef haar naam op de breinaalden.

Toverdieren

Een regenachtige dag vandaag, een toverspreukje in het gras zit er vandaag niet in...... geen probleem zeiden de dieren deze morgen, wij hebben ook toverkracht.
En voor ik goed en wel besefte stonden ze allemaal te kiezen in het boek en toverden....

ze een piepklein muisje op mijn hand

en zoals je kan zien, is het gisteren nog goed afgelopen met ons kipje, Vos heeft vriendschap gesloten met haar en heeft beloofd om haar nooit op te eten.

Ik kan me voorstellen dat het bij vele van jullie ook begint te kriebelen als je deze toverdieren hier ziet.

Naast de herba lana toverwol en (2)toverstokjes kan het volgende boek je ook helpen ( kwestie van dingen uitzoeken natuurlijk ;-) )

Veel toverplezier ;-)

En wil je nog meer inspiratie opdoen, dan moet je deze link maar eens bekijken....

Rico en Yvette's nieuw avontuur

Wie zijn dat ? Hoor ik jullie al vragen. 

Voor ik jullie aan elkaar ga voorstellen, wil ik even wat korte voorgeschiedenis vertellen.

Enkele weken geleden kreeg ik een mailtje van een zeer enthousiaste moeder.  Ze vertelde me over grootste plannen van haar dochter en of ik haar dochter wilde sponsoren met  hobbymaterialen......

tot zover de voorhistorie en dan nu de kennismaking.

Laten we beginnen met Yvette, Yvette is DE dochter van de moeder waar ik mail van aankreeg.
Ik laat haar zelf het woord doen....

Ik ben Yvette Kouwenberg, 36 jaar en wonend in Tilburg.

Al jaren loop ik met de grote wens en de dromen om uit Nederland weg te gaan, en naar Latijns America te  emigreren. Het is er door omstandigheden nooit van gekomen, want dat doe je natuurlijk niet zomaar.

Nu ben ik op een punt in mijn leven aangekomen dat ik heb besloten om eerst 3 maanden te gaan, en daarna te bekijken hoe het bevalt, en wie weet....

Ik heb mijn baan (bij een grote rijschool) na 6 jaar opgezegd, en op 26 mei a.s is het dan zover, ik vertrek voor 3 maanden naar het mooie en kleurrijke Mexico.

Ik heb veel gereisd door latijns america, Mexico, Brazilie, Venezuela, Aruba etc.

Daar heb ik met eigen ogen kunnen zien dat het verschil tussen arm en rijk zo ontzettend groot is, bijna onvoorstelbaar. Maar overal waar ik ben geweest ervaar ik hetzelfde: mensen, gezinnen, kinderen zijn zo gelukkig en blij en hartelijk, en zouden zelfs hun eigen eten of spullen weggeven aan vreemden om ze te helpen, terwijl ze zelf (bijna) niets hebben!

Dit is hartverwarmend, en onvoorstelbaar. Dit heeft me erg aangegrepen..

Via de organistatie activity international heb ik een programma gekozen om daar te doen.

Ik ga eerst een maand naar school, om goed Spaans te leren. Hier in Nederland ben ik al begonnen op een locale school met 15 weken Spaanse les, om alvast goed voorbereid te zijn. Na de maand school ga ik met het vrijwilligerswerk beginnen.

Ik wil nu zo graag in mijn leven dingen doen die iets te betekenen hebben, ik wil anderen helpen die het minder getroffen hebben in het leven. Al is het er maar 1 die ik blij kan maken, kan laten lachen dat is voor mij al voldoende. Daarom heb ik ook gekozen voor een sociaal project, liefst met kinderen. Kinderen hebben de toekomst.

2 Weken voor vertrek hoor ik waar ik mijn project ga doen. Ik ga naar de stad (en tevens deelstaat) Oaxaca, een van de armste deelstaten van Mexico. Ik kan geplaatst worden in een wees of opvanghuis voor kinderen. Het maakt me niet uit waar, als ik maar goed werk kan verrichten, dat is voor mij het belangrijkste.

Mijn lieve moeder is zo enthousiast van mijn plannen geworden dat zij bedrijven en instanties heeft aangeschreven om spullen te doneren voor de kinderen daar. Het is werkelijk hartverwarmend te zien dat er nog steeds nobele mensen en bedrijven zijn die belangeloos willen meewerken aan mijn project. We hebben inmiddels zoveel spullen dat ik helaas onmogelijk alles zelf kan meenemen. Ik ben bezig te bekijken hoe ik later de overige spullen kan versturen. Ik heb ook een kennis in Mexico, die mij straks kan adviseren.

Als ik daar ben wil ik alle projecten bezoeken, zodat ik met eigen ogen kan zien wat er verder nodig is, en waar, zodat ik later gericht(er) kan helpen.

Misschien zet ik bij thuiskomst een eigen stichting op, ik heb plannen en ideëen genoeg! IK start ook een eigen blog waar jullie verder alles op kunnen volgen

Een heel verhaal dus van Yvette !

Ik werd zelf meteen enthousiast over haar verhaal en wilde haar graag helpen.  Echter zomaar wat hobbymateriaal meegeven vond ik niet direct "mijn ding".  Daarom had ik het idee iets te doen met natuurlijke materialen en iets waar yvette elk kindje mee zou kunnen blijmaken.  En toen kwam Rico...Rico is was op de eerste plaats mijn kappersassistent, zijn ouders zijn oorspronkelijk van mexico en verhuisden naar hier vlak voor zijn geboorte . Toen  hij over Yvette en haar plannen hoorde was hij niet te stoppen, dat latijnsbloed in zijn kleine lijfje begon helemaal op te borrelen en de fonkelende sterretjes in zijn ogen waren verblindend.  Ik zag hoe erg hij verlangde om mee te gaan. Hoewel ik het erg jammer vind om mijn lieve assistent te laten gaan,voel ik ook zijn diepste wens en zeg ik hem vaar-wel. Ik weet dat hij zich helemaal in zijn nopjes zal voelen ginder en dat hij heel wat kinderhartjes sneller zal doen slaan, want daar is hij een held in !



en als ik vraag wie gaat er binnenkort naar mexico....





In afwachting van zijn vertrek speelt hij graag kaboutervoetbal met Famar ( hoewel Famar al een dagje ouder is en niet meer zo fit is als Rico)



Rico is al volop de dagen aan het aftellen tot 26 mei. Maar gisteren kwam hij met een ontzettend leuk idee. Hij dacht dat andere mama's misschien ook wel iets zouden kunnen maken met wol of vilt, een popje of speelgoedjes. Die zou Yvette dan allemaal kunnen meenemen voor de kindjes.  Dat vond ik een geweldig idee.
Vandaar dus Rico en Yvette's oproep voor handgemaaktje spulletjes voor de kindjes in Mexico.
Als je interesse hebt om mee te doen laat dan een mailtje of reactie dan stuur ik je alle praktische gegevens door.

Alvast bedankt in naam van Rico en Yvette.

HET feest.....

...was geweldig. Net zoals het weer, beter hadden we niet kunnen krijgen !!  Vrijdag vertrokken we al richting Fagne Marron nabij Spa, de lokatie voor het zevenjarenfeest. Voor ik jullie enkele foto's laat zien ( wat moeilijk wordt uit zo'n 200 foto's) wil ik nog graag even vertellen dat we niet Stijns verjaardag vierden (ook al klinkt zevenjarenfeest nogal verjaardagachtig) Een andere naam zou ook kunnen zijn lentefeest of zoals velen het kennen communie.  We vieren  een nieuwe stap in zijn leven,  meer zelfstandigheid en een bredere kijk op de wereld.  Dit ging gepaard met een echte schattenjacht zoals dat gaat voor grote jongens.

Ik maakte een vertelkabouter FAMAR genaamd die het feest zou openen met een verhaal en een verzoek of Stijn hem zou willen helpen hun levenssteen terug te vinden en te beschermen. Hiervoor moest hij op zoek naar 7 edelstenen die verborgen zaten bij 7 kabouters, bij elke kabouter moest hij een opdracht uitvoeren, als hij alle 7 stenen had verzameld kreeg hij een echte schatkaart waar de plaats van de levensteen opstond. Die kon hij dan gaan opgraven en de kleine edelstenen errond leggen zodat de levenssteen weer beschermd was.

Als afsluiter van de dag maakte Jurgen een DVD van Stijn, met onze camerabeelden vanaf stijns geboorte tot nu 7 jaar.

 

De tocht was niet zonder gevaar !! Stijn moest op zijn hoede zijn voor KOBOLDS die zijn stenen en schatkaart wilden afpakken, gelukkig had hij een beschermsteen bij die de kobolds lieten stilstaan voor 1 minuut.

puzzelen maar voor de lokatie van de levensteen
en dan graven .......

FAMAR de vertelkabouter

De Levenssteen met de 7 beschermstenen en de 7 kabouters

De beschermsteen tegen de Kobolds en een worteltrol om de Kobolds mee te verleiden moesten ze toch iets kunnen afpakken.

Stijn ging erg op in heel het spel en heeft alles stuk voor stuk op zijn manier volbracht, met doorzettingsvermogen, creatief inzicht en een kloppend hartje !  Het was een emotionele dag zowel voor ons als voor Stijn een dag die we een plekje geven in ons hart.

Als bedanking voor iedereen maakte Stijn kleine houten kabouters die net pasten in een luciferdoosje

 

In wording

I'm still alive and kicking.

Vorige week met een geblokkeerde schouder gezeten en wat een frustatie als die breinaalden roepen maar je kan ze niet oppakken !!
Deze week een ontstoken ooglid en tandpijn.  Pfff ik denk dat mijn lichaam me iets probeert te zeggen, maar mijn verstand zegt dat er nog zoveel moet gebeuren, voor het zevenjarenfeest, voor Jurgens verjaardag, voor Ierland, voor mijn blog, help....... En elk puntje vind ik even belangrijk en ik wil er geen enkel laten vallen.  Ken je dat ?

Gelukkig is mijn schouder aan de beter hand en kan ik weer breien ( met één oog dicht ;-) nee hoor zo erg is mijn oog ook weer niet ).
De laatste rijen worden gebreid voor Stijns kabouter die een belangrijke rol zal spelen op het zevenjarenfeest.

Vorig weekend zijn we nog eens naar de Ardennen gereden om de laatste opdrachten en de tocht verder uit te stippelen.  OOh ik heb er zin in !!

De kadootjes :: 2 ::

Naast de kastjes( die trouwens erg in de smaak vielen bij de kinderen, bij het openen hoorde we in echo WAUW klinken,dus ik denk wel dat ze er blij mee zijn) had ik voor elk ook een naai of breiwerkje gemaakt.

Stijn zijn werkje, daar hebben jullie al van kunnen meegenieten dat was dus de breinaaldenzak welke ondertussen gedoopt is tot de breizak, want de zak blijkt breed genoeg te zijn om al opgezette breiwerkjes in de steken en zo ook mee te kunnen nemen ( bv in de auto onderweg naar Gent).

Voor Lander maakte in een broekje en vestje voor zijn lievelingsknuffel , Meneer Konijn.  Dit was echt een last minute werkje want ik kon maar niet op een naai of breiideetje komen voor Lander.  Tot hij zelf vier dagen voor Kerstmis tegen me zei, Mama meneer konijn heeft het wel koud zo zonder kleertjes aan, wil je er eens iets voor maken?  Dat was het dus !! Aangezien ik geen tijd meer had om nog een echt patroontje te ontwerpen besloot ik om een broekje en vestje te haken, gewoon met vasten en vrij rondhaken, naar de vorm van zijn lijfje.

Met natuurlijk ruimte voor zijn staart.

En zo zijn meneer Konijn en Lander gelukkig !! ( P.S. de schoentje had hij al gekregen op een andere keer, nu is hij echt een Meneer  met zijn pakje aan )

En voor Linde maakte ik een roodkapjesetje.  Jaja Linde is echt verzot op roodkapje, het liedje wordt hier dan ook dagelijks gezongen, terwijl ons Roodkapje rond de tafel loopt.

Het mandje is geïnspireerd naar dit patroon.  Het kapje is gemaakt van rode velours en als patroon heb ik gewoon haar muts gebruikt met een zoompje onderaan voor een touwtje.  Het manteltje kwam ik heeel toevallig tegen in een tweedehandswinkel :-). 
De twee "heuvels" die je onder haar truitje kan zien, was het kindje Jezus dat toen nog net niet geboren was ;-)

Kerst in volle voorbereiding

Elke dag vult ons huisje zich meer en meer met kerstsfeer.
Gisteren maakten we kerstkaarten...

... met een nieuwe gouden pen die het na twee kaartjes al voor bekeken hield ( geen pennen van de Hema meer volgend jaar!)

Linde bracht vandaag een prachtig theelichtje mee en een mooie transparant...

Ik ben nog vrolijk aan het werk voor enkele kerstkadootjes...

en vandaag sluiten we op school af met een kerstfeestje.  Tijd voor vakantie.  Een hele fijne vrijdag voor jullie.

De voorsmaakjes ::2::

Vandaag enkele voorsmaakjes uit zowel Stijn's mandje als mama's mandje EN met een bijdrage van Lander uit de categorie breien en haken.

:: Uit Stijn's mandje ::

Indianen haarband

Familie Tok : Papa, mama en Baby Tok.

Gehaakte kettingen

:: Lander's bijdrage ::

een schattige gebreid poesje.

:: Uit mama's mandje ::

gehaakte kronen

Oma sok

Vanaf nu heeft oma een nieuwe naam, OMA SOK !
Ze is niet te stoppen onze oma ( mijn mama ) ze is helemaal in de ban van het sokken breien..... zo kwam het op een dag dat ze belde om de maten van onze voeten te vragen en enkele dagen later lag het eerste paar al klaar, en zo blijven de sokken maar komen.  Ons hoor je helemaal niet klagen hoor, wij zijn hier heel erg gelukkig mee ( of bompa dat ook is,dat is een andere vraag?  Hij wacht al weken op zijn paar, maar oma is vastberaden en breit eerst voor haar kinderen en kleinkinderen, toch een schatje hé die oma !!)

Zeg nu zelf dit is toch puur verwennerij, heerlijk zachte sokken in prachtige kleuren en we vinden ze allemaal zo heerlijk om te dragen.  Het is maar goed dat het zonnetje nog zoveel schijnt, dan drogen ze tenminste snel, want daarna gaan ze stantepede weer aan onze voetjes.

We hebben er maar een ding op te zeggen......... keep on knitting oma !! ;-)

Maar je moet ook weten dat ik later deze traditie zal moeten overnemen.  Jaja dat heeft ze me nu al duidelijk gemaakt.  Later zal ze al haar sokkengeheimen met mij delen en moet ik aan de slag voor mijn kleinkinderen en zo moet ik dan weer de fakkel doorgeven aan Linde...  Het begin van een nieuwe familie traditie.

De wollen sokken hangen hier naast mijn nieuwste holly hobbie vondst !! Een eenpersoondekbed ! Snap je nu waarom ik onder een eigen deken slaap ;-)

Fleur mee de wereld op

Deze gehaakte zonnebloem is mijn bijdrage voor het (ongetwijfeld) allergrootste bloemenproject in de blogwereld: Fleur de wereld op ! Voor al diegene die nu met een groot vraagteken op hun voorhoofd zitten, ga snel lezen op Mariecus haar blog  en lees alles over haar bloemenwand , het waarom en het doel wat ze hiermee wil bereiken . Voel je het zelf ook kriebelen en vind je dit net zoals ik een geweldig project, wacht dan niet langer om je eigen bloem te schenken (27 juli is de deadline) . Je kan haar  mail adres vinden op haar blog
Mensen met zulke ideeën en daadkracht  verdienen extra steun en waardering, want tussen dingen willen en doen zit een grote stap die niet altijd makkelijk is om te zetten.