mama-ilse

St maarten

Een droge st-maartenavond was het gisteren. Dus konden wij weer gezellig met onze lantaarns naar buiten. Mijn pogingen tot sfeervolle nachtfoto's is jammer genoeg niet gelukt, dat laat ik over aan de specialisten.

St maartendag is hier in Belgie ook een feestdag dus zijn we vandaag met zijn allen thuis. Deze morgen werden de kapla blokken bovengehaald en nog geen uurtje later was heel de living "bebouwd".

Voor diegene die nog moesten twijfelen aan de speel en creatie mogelijkheden van kapla. Twijfel niet langer, elk kind vind er zijn eigen weg in.

 

 

fijne speeldag voor iedereen.

Dames en heren...

Appelen en peren,

Boeren en boerinnen,

De show gaat beginnen.

 

 

Lindes poppenspelletjes zijn een lust voor het oog .

Eerst zet ze het tafeltje klaar, legt haar mooiste doekjes er ZEER zorgvuldig op ( in verschillende laagjes zodat het egeltje zich lekker in zijn holletje kan verstoppen!!) Plaats de popjes en diertjes op de set, haalt het boek en begint voor te lezen. Ze doet dit net zoals haar juffie ook doet, alle kindjes mogen meekijken naar de prentjes. Daarna begint het poppenspelletje en huppelt ze met diertje naar diertje en vraagt of ze willen meespelen.

En ik?  Ik zit "al smeltend" te genieten van mijn dochter en haar poppenspelletje.

Inhaalmaneuver

Het is me gelukt. De 5 dozen met stof zijn uitgeladen en gesorteerd, elk stofje werd gekeurd, zo kreeg ik stapeltjes van weg te geven stofjes, nog te gebruiken stofjes en een twijfel hoopje. De weg te geven stofjes zijn verdeeld en hebben een nieuwe thuis gevonden, de nog te gebruiken stofjes liggen mooi en netjes ( voor zolang dat zal blijven duren )in de kast, het twijfel hoopje heb ik na lang twijfelen  ook weer gesorteerd in weg te geven en nog te gebruiken wat vooral kleine lapjes zijn maar je weet nooit dat je net dat kleine lapje nodig hebt !  Pffff amai zene een zware klus was het.

En toen had ik het fantastische idee om eens ik dit mandje te kijken

 

Zoals je kan zien is dit een van mijn mandjes met nog af te werken dingetjes in. Ik besloot om er twee dingen uit te halen die ik dan zou afwerken. Het eerste wat ik zag waren 8 stukjes donkerblauwe lapjes, allemaal voorgeknipt maar verder niets.  Dat zouden dus zandzakjes moeten worden, je weet wel om de speeldoeken mee vast te leggen ed.  Waarom, waarom leg ik dat in godsnaam in dat mandje, het heeft me amper 15 min gekost om ze toe te naaien.

 

Het vullen kan morgenmiddag na school door de kinderen zelf gebeuren.

Het tweede projectje was een tekening gemaakt op geel linnen. Ooit eens gemaakt door Stijn. Toen ik de datum zag staan, zakte ik bijna door de grond. Hoe kan dit nu al twee jaar geleden zijn en nog altijd in het af te werken mandje liggen. De bedoeling was dat dit in een klein kussentje zou genaaid worden en ik durf het bijna niet zeggen maar dat was op 10 min gebeurd. 

 

Het was wel een HEEEEEl leuke verrassing toen Stijn dit kussentje zag, hij vond zijn tekening ook erg grappig en merkte op dat hij zijn naam toen nog verkeerd schreef.

En zo kan opruimen je dag helemaal veranderen.... 

HET feest.....

...was geweldig. Net zoals het weer, beter hadden we niet kunnen krijgen !!  Vrijdag vertrokken we al richting Fagne Marron nabij Spa, de lokatie voor het zevenjarenfeest. Voor ik jullie enkele foto's laat zien ( wat moeilijk wordt uit zo'n 200 foto's) wil ik nog graag even vertellen dat we niet Stijns verjaardag vierden (ook al klinkt zevenjarenfeest nogal verjaardagachtig) Een andere naam zou ook kunnen zijn lentefeest of zoals velen het kennen communie.  We vieren  een nieuwe stap in zijn leven,  meer zelfstandigheid en een bredere kijk op de wereld.  Dit ging gepaard met een echte schattenjacht zoals dat gaat voor grote jongens.

Ik maakte een vertelkabouter FAMAR genaamd die het feest zou openen met een verhaal en een verzoek of Stijn hem zou willen helpen hun levenssteen terug te vinden en te beschermen. Hiervoor moest hij op zoek naar 7 edelstenen die verborgen zaten bij 7 kabouters, bij elke kabouter moest hij een opdracht uitvoeren, als hij alle 7 stenen had verzameld kreeg hij een echte schatkaart waar de plaats van de levensteen opstond. Die kon hij dan gaan opgraven en de kleine edelstenen errond leggen zodat de levenssteen weer beschermd was.

Als afsluiter van de dag maakte Jurgen een DVD van Stijn, met onze camerabeelden vanaf stijns geboorte tot nu 7 jaar.

 

De tocht was niet zonder gevaar !! Stijn moest op zijn hoede zijn voor KOBOLDS die zijn stenen en schatkaart wilden afpakken, gelukkig had hij een beschermsteen bij die de kobolds lieten stilstaan voor 1 minuut.

puzzelen maar voor de lokatie van de levensteen
en dan graven .......

FAMAR de vertelkabouter

De Levenssteen met de 7 beschermstenen en de 7 kabouters

De beschermsteen tegen de Kobolds en een worteltrol om de Kobolds mee te verleiden moesten ze toch iets kunnen afpakken.

Stijn ging erg op in heel het spel en heeft alles stuk voor stuk op zijn manier volbracht, met doorzettingsvermogen, creatief inzicht en een kloppend hartje !  Het was een emotionele dag zowel voor ons als voor Stijn een dag die we een plekje geven in ons hart.

Als bedanking voor iedereen maakte Stijn kleine houten kabouters die net pasten in een luciferdoosje

 

Babybel Kunst

Stijns vingers kunnen niet stilzitten en vooral niet na het eten van een babybel. Het kaasje vond hij niet zo heel lekker maar de schil, daar kon hij wel iets mee doen !!
Algauw stond er een hele kolonie op onze tafel.....

én een klein kabouterhuisje op de seizoentafel. (En ja dit is vrouwtje dooi die ondertussen ook haar plekje gevonden heeft op de tafel. Met haar bezem veegt ze alle sneeuw en ijzel weg en telkens ze niest dooit het een beetje.  Hoe hard ze ook niest en veegt, Koning winter en zijn staf heerzen nog tijdens de nacht maar zo lang zal dat niet meer duren..... Vrouwtje dooi blijft niezen en vegen, niezen, en vegen....)

Er zit heel wat tussen willen en doen.

Je kent het vast en zeker.  Je "dit-wil-ik-ooit-eens-doen-lijstje"  waar alleen maar dingen bijkomen maar niets wordt doorgestreept. Het altijd maar groeiende lijstje voor als we ooit eens meer tijd hebben.  Wanneer is dat ooit, bestaat dat wel een ooit? 

Gelukkig zijn er dan onze kinderen die zo sterk in het nu leven en van 'het willen' direct overgaan naar 'het doen'.  Terwijl wij na het willen eerst naar ons lijstje lopen , bijschrijven en een diepe zucht slaan.

Zo stond er op mijn lijstje : werken met hout.  Ik heb al enkele jaren twee dikke stronken berk hier thuis met de bedoeling die te bewerken tot kabouterhuis.  Ooit weet je wel !

In de kerstvakantie komt Stijn op een morgen naar mij en zegt, mama ik wil kabouters maken, maar niet van vilt, ik wil ze van hout maken.  

Zonder aarzelen begon Stijn te werken, met zijn mes begon hij de takjes te bewerken en al snel was het eerste pinnemutsje daar, hij nam een blokje bijenwas en kleurde het rood, dan nog een rondje wegschrappen voor het gezichtje, twee oogjes en een mondje en daar stond ie, zijn eerste kabouter.  Het idee was niet langer een gedachte, een wens maar had vorm gekregen en was vervuld met zijn doorzettingslevenskracht.

Dat was me toch even een lesje !!

 Stijn had de smaak echt te pakken en begon aan zijn tweede kabouter. Ik liet meteen mijn werk ( afwas) staan en liep naar de stronk, ik ging naar de kelder om de houtspatels en begon met evenveel enthousiasme te werken als Stijn.

De bewuste stronk.

De kabouters zijn gemaakt door Stijn en mama maakte hun huis.

Ondertussen is er op onze kast een heel kabouterland geboren.... overdag laten de kabouters heel gewillig met zich spelen  en 's nachts doen ze allerlei kabouterwerkjes hier in huis !!

P.S. het waterputje vond ik onlangs in de kringloopwinkel.

 

Mama en Linde aan het werk

Linde bleef vandaag een dagje thuis, een rustdagje zoals we dat noemen.  Heerlijk een dagje thuis met mama, niemand die je stoort of die met je speelgoed wil spelen, heerlijk het huis én mama voor jou alleen, wie zou nu zo geen rustdagje willen?

We werkten vandaag allebei met naald en draad en zie hier het resultaat...

mama's werk rechts en Linde's werk links

Een mini popje, net de goeie maat voor kleine handjes van kleine poppenmoedertjes.  Ik gaf haar een mini jurkje aan.  ( Het jurkje vond ik bij Blokker en was eigenlijk een potpourri zakje, gewoon de potpourri eruit geknipt en klaar was het jurkje.) ( Je moet niet altijd alles zelf doen ;-))

Linde's werkje is nog niet helemaal klaar zegt ze, maar voor vandaag was het wel genoeg.

Bedankt voor al jullie enthousiaste reacties over Ierland.  Ik beloof jullie plechtig een reisverslag MET foto's natuurlijk !

Kindje Jezus

Of zoals Linde het zegt: JEZU.

Linde is erg gefascineerd door het kleine kindje Jezus dat bijna geboren zal worden en wie ze elke dag een stapje lager mag zetten op de adventskalender.  Gisterenavond was ze aan het tekenen (voor Sinterklaas).  En vol trots kwam ze me laten zien wat ze getekend had.  Kindje Jezu, mama !!. 

De beurs

Het was een succesvolle dag zowel voor Stijn's winkel als de mijne, vooral op poppengebied, want Boer Fred en mama's zonnekindpoppen hebben allemaal een nieuwe thuis gevonden.  Op deze foto is boer Fred al vertrokken, zo snel ging het!

De vaste man achter de winkel van Stijn was absoluut Lander, hij zorgde ervoor dat alles juist verliep en schreef alles netjes op.
Lander zijn poesje werd ook verkocht en nog wel door zijn juf die ook een kijkje kwam nemen. 

Er werd al aardig wat afgesproken voor volgend jaar..... aan de winkel van Stijn wordt dus zeker een vervolg gebreid en wie weet wat wordt er nog allemaal geboren.

De voorsmaakjes ::3::

Vandaag een primeur op poppengebied door Stijn !!

:: Uit Stijn's mandje ::

Mag ik jullie voorstellen aan Boer Fred !! Boer Fred met zijn handen in zijn zakken !

Boer Fred is ongeveer 22cm groot , volledig gebreid en opgevuld met wol, hij heeft een lusje aan zijn hoed zodat hij overal kan aanhangen, bv aan de deurknop  want dat is wat hij het liefste doet met zijn handen in zijn zakken kijken naar iedereen en alles.  Hij staat dan ook al te poppelen om mee te gaan naar de herfstbeurs waar hij een ere plekje zal krijgen.

Stijn heeft dit popje echt helemaal alleen gebreid, ik heb hem de averechtse steek één keer voor gedaan en hij deed de rest.