mama-ilse

Ireland :: A dream come true :: part 1

Well you must be all very curious about my Irelandtrip. I can tell you it was everything I hoped it would be.
an overwhelming green country with ancient and historic places to visit and to feel, friendly people and cozy pubs ;-)

My heart and head are full of Ireland and I could probable write a small book about our adventures, but first of all I will show you some pictures.

 

 

 

 

Our first visit was the Cliffs of moher. Wow, they just took my breath away. It was amazing to stand on the cliffs and feel the wind. you could almost feel the wonder of nature speaking to you. On the cliffs you could see the aran islands ( see last picture )

Our first B&B was not far from the cliffs, and at the back of the house we had a wonderful view over the islands. It made my island dreams come alive and I got very excited about our visit on monday.

 

This picture is taken at sunset at the back of our b&b overlooking the Aran islands. In daylicht you could see the little white houses; it was almost as you could reach your hand and touch them. Amazing

 

An Irish dinner ofcourse, Jodi got fish and chips and I got stuffed chicken, yummy.

On sunday we got the opportunity to take a taxitour around the Burren. Our guide was a lovely and friendly man, who knew everybody( really that was amazing) he took us to some lovely spots

 

The centre of the burren in kilfenora, where we found some nice celtic crosses.

 

Caherconnel fort which was a home of 25 people thousands of years ago. Inside the fort it was very quiet and we couldn't feel any wind, it was almost as time stood still and we could feel the history. At the back of the fort there is a very old elderberry tree ( vlierbessen boom ) wich is approx. 100 years or older. I've never seen such a hugh elderberry tree in my live. ( in the area i live in belgium we see them a lot but they are usually just big bushes.

 

 

the blossoms were already forming.

 

we went further to see the dolmen and the great limestonerocks of the burren.

 

 

 

 

Pedestrians you don't see so often..... Cows by the way, they can pass you any moment, any where :-)

see your tomorrow ::part 2::

Nog 5 keer slapen

Met zijn feestoutfit die klaar ligt en de laatste praktische voorbereidingen die hier gebeuren, begint het echt wel te kriebelen en niet alleen bij mij. Stijn kijkt er ook enorm naar uit.  Dit weekend zijn we wat heuvels gaan opzoeken in ons platte vlaanderen ;-) en dan twijfel ik geen moment dat de Ardennen een goede keuze is voor Stijn 7jarenfeest, op en af de heuvels , evenwichtsoefeningen boven een steile helling, het is allemaal puur plezier voor hem.

speuren bij onze buren

Maandagnamiddag zijn we samen met Anneke ( Verwonderland) en Marleen gaan kleuren speuren.  Hiervoor trokken we de grens over richting Eindhoven.

Het zal ondertussen al wel duidelijk zijn dat wij dat niet erg vinden om de grens over te steken richting Nederland.  Ik heb altijd al een "zwak" gehad voor Nederland, ik heb er dan ook een groot deel van mijn hart verloren.  En bij elk bezoek voel ik mijn hartje gloeien.
Met Lindes doopfeest ben ik erachter gekomen vanwaar deze Nederlandseliefde komt.  Met het maken van de stamboom kwamen we te weten dat zowel via mijn moeders kant als mijn vaderskant Nederlands bloed door mijn aderen stroomt.  Weliswaar van overgrootouders maar het is nog steeds voelbaar ;-).

Maar ik wijk af van mijn speurverhaal.
Zoals je kan lezen op Anneke's blog organiseert zijn samen met Marleen elke maandagmiddag 'kleuren speuren'.  Dit vond ik zo'n leuk initiatief dat we ons inschreven.  En we kregen een heuse V.I.P behandeling, want we werden eerst uitgenodigd bij Anneke thuis voor een gezellig samenzijn en 'smiddags konden we mee aan tafel voor een boterham met schuddebuikjes en gekleurde hagelslag ( nog zo van die heerlijke nederlandse dingen , volgens de jongens althans).

Anneke begon met het vertellen van een heel leuk verhaal over kleuren en het maken van een heel groot vilten picknickkleed met alle kleuren van de regenboog.
Gevolgd door het verwonderland lied met muzikale begeleiding.  En geloof me het is een echte meezinger, de jongens zingen het liedje nu nog altijd.

Na een speurtocht naar wol en schapen, gingen we aan het werk...

Alle materiaal was voorzien en kinderen en mama's maakten mooie kunstwerken.

Dit zijn alvast de onze.

Elke week zijn het andere activeiten. Als jullie het dus ook voelen kriebelen je kan je nog inschrijven voor de twee volgende maandagen, kijk even op verwonderland voor meer info.
Wij hadden alvast een heerlijke dag.

P.S. Anneke heeft trouwens een heel gezellig huis ( in the middle of our street), super mooi ingericht (althans dat vind ik toch) met hele leuke accessoires.  Foto's hiervan kan je hier vinden.

Ons kampeeravontuur 2/2

Dit kampeeravontuur zal niet snel vergeten worden, naast alle mooie en leuke momenten was er wel een heel bijzondere gebeurtenis.  Stijn zijn tand viel uit op zaterdagmiddag.  Bij het bijten in een stukje meloen had hij zijn tand in zijn hand. 
Opgetogen en fier wilde hij die avond natuurlijk zijn tand onder zijn kussen leggen.  Mama twijfelde en vroeg of dit wel een goed idee was en of we niet beter zouden wachten tot thuis.  Maar zijn verzoek was duidelijk !

Hij legde zijn tand ( goed ingepakt in een doekje) niet onder zijn kussen maar op zijn kussen ! En ja hoor de tandenfee is langsgekomen.  Ze had echter geen edeltsteentje meegebracht omdat ze die vergeten was mee te brengen vanuit haar kasteel in Belgie, Ze had wel twee speciale stenen van luxembourg meegebracht en onder zijn kussen gelegd.  Toen we thuiskwamen was er wel nog een grote verrassing, want de tandenfee had nadien nog een kleine edelsteen onder zijn kussen komen leggen.

Ons kampeeravontuur 1/2

Beter gezegd ons eerste kampeeravontuur was een groot succes. Op aanraden van vrienden trokken we samen met hen richting Luxembourg naar het dorpje Born nabij Echternach. 

De camping waar we verbleven lag vlak naast de rivier Sûre.  En het plekje dat wij kozen was een echte droom.  Met zicht op de rivier en de groene heuvel.

We zaten net aan een rustig stukje waar je makkelijk pootje kon baden en als je wat dieper ging heerlijk kon zwemmen.  Het water was redelijk koud maar dat konden we ook wel goed gebruiken want het was erg heet.

De hitte zorgde dan ook voor een grote onweersbui op zaterdagavond met een heleboel regen.   Geen paniek we hebben het overleeft, de tent ook ( hoewel die enkele lekjes vertoonde) maar daar vonden we dan ook weer oplossingen voor  EN heel belangrijk werden we op ons eerste kampeeravontuur bijgestaan door vrienden (ervaring kampeerders).

Lander vond het heerlijk om grote stenen uit de rivier te halen en die dan weer weg te gooien en te laten "plonsen". Stijn leerde van papa hoe hij platte stenen over het water moest laten zweven.

Lander en Stijn hadden ook hun eerste viservaring samen met Robert, jammer genoeg hebben ze niets gevangen.  De vissen daarentegen zag je gewoon zo zwemmen, misschien was een visnetje wel beter geweest ;-).
Naast vissen hebben ze dit weekend ook leren kaartspelen, het spelletje UNO is wel meer dan honderd keer gespeeld geweest.

Ganzen , zwanen, eenden, reigers ja zelfs grote vliegtuigen hebben we zien overvliegen.

Linde vond het veiliger om op de trapjes te kijken, de jongens zochten stenen voor haar ( ze had zo haar voorkeuren, roze stenen, stenen met een witte streep, groene en paarse stenen)

De laatste dag gingen we ook nog wandelen in  de regio Müllerthal een prachitge plek ook wel  "klein zwitserland" genoemd.

Wij kijken terug op een erg leuke kampeerervaring waar we genoten hebben van de natuur, van elkaars gezelschap en van slapen in de tent, want dat was toch wel een hoogtepunt.
Linde vond het heerlijk om een "eigen slaapkamertje" te hebben.  De jongens vonden het wel spannend de eerste nacht, vooral met alle geluiden, maar na zo'n intensieve dag in de rivier lagen ze snel in dromenland.
Voor mezelf was het slapen in een tent ook wel wat aanpassen.  Maar er gaat niets boven s'morgens opstaan en de frisse lucht opsnuiven, heerlijk ontbijten in de ochtendglorie.  Dit is gewoon zalig.

Blote voeten

Vandaag waagden we ons aan een nieuw avontuur... HET BLOTE VOETENPAD !

Met enkele mede blotevoetenfreeks trokken we richting Zutendaal.  We maakten er een leuke daguitstap van en trakteerden ons eerst op een heerlijke picknick.  Iedereen bracht wat lekkers mee en in een mum van tijd stond onze buffettafel klaar... Mmmm

Daarna kwam het echte avontuur.  Onze tere voetjes werden blootgesteld aan de rijkdom van moeder aarde . 

Modder, ijskoud water, stenen, keien, denneappels, gras, takken... we hebben alles aan den voeten ondervonden.

Ook onze kinderen leefden zich helemaal uit en vonden blote voeten blijkbaar niet voldoende

En zo zien je voeten eruit aan het einde van het blote voeten pad.  Vuil maar je voeten voelen heerlijk, het contact met de aarde is zo onbekend voor onze voeten dat je voeten er helemaal van gaan tintelen en een goede doorstroming hebben, want achteraf en de rest van de avond had ik helemaal geen koude voeten en dat is erg ongewoon voor mij.  Ik weet dus wat gedaan, meer blote voeten !!

En Stijn vond deze "hartjes" steen !!
Het blote voeten pad kreeg een plekje in ons hart !

 

Naar het westen

Van het zuiden naar het westen. Al wat een mens nodig heeft vind je gewoon in België.
Onderweg nog even halt gehouden en mijn schoonzus en gevolg opgepikt. En gewapend met picknick, vliegers en schuppen ( kweet het beschaafd woord hier niet voor euh euh) zijn we het strand onveilig gaan maken.

Lander was erg blij dat hij "zijn zeetje" terug zag. En genoot van de wind en zijn vlieger, putten graven en de vrijheid dat het strand biedt.

Linde was daar niet zo zeker van en was liever hoog en droog.
Met papa/mama dicht bij kon ze het zand en de omgeving beter verkennen.

Stijn was ook helemaal in zijn nopjes en genoot van zijn eigen zeeavonturen zoals vliegeren, voetballen, lopen en putten graven,...

Mama en papa genoten van de kinderen, de goeie lucht en van het dagje uit samen met schoonzus en schoonbroer.

op jacht

Gisteren ben ik met twee vriendinnen op jacht gegaan !
Je mag twee keer raden naar waar...

.... naar de grootste stoffenmarkt van het  land. Het heeft zijn naam zeker niet gestolen, Stoffenspektakel !
Een spektakel was het zeker.  Voor de mensen die de boekenbeurs in Antwerpen kennen, wel zo één zaal VOL met stof.  Bij het binnenkomen wisten we niet waar eerst kijken. En voelden we ons helemaal warm worden en onzeoogjes begonnen te glinsteren.  Zo waren er tientallen kramen met stoffen van 3 euro de meter, 5 euro de meter, ja  zelfs 1,75 euro de meter.  Daarnaast waren er ook de stoffen uit de nieuwe collecties, de quiltstoffen en heel wat accessoires.

Zo hadden we elk onze verlanglijstjes opgemaakt: Diane zocht stof voor haar trouwjurk, Jodi was op zoek naar stevige stof voor haar Mei tai. en op mijn lijstje stond de babouschka stof.
Eindbalans: Diane vond na lang zoeken en twijfelen toch een geschikte stof ( niet wat ze in gedachte had maar het is een prachtige stof en helemaal Diane, hier zal ze ongetwijfeld mee schitteren op haar trouwdag).  Jodi vond mooie donkere stof voor de onderlaag en de banden en een mooi gebloemde stof voor de toplaag allebei aan een spotprijsje !  Wat mijn babouschkas betreft, die hadden blijkbaar geen zin om af te zakken naar ons kleine landje, daar zal ik dus nog wat op moeten wachten voor moeten sparen zodat ik ze online kan komen bij reprodepot of superbuzzy . Indien iemand ze al gevonden heeft hier in het Vlaamse of Nederlandse land? Je moet mag me inlichten !!
Maar ik ben niet met lege handen naar huis gekomen, ik heb een leuk patchwork stof gekocht voor een rok ( ja kweet het das een beetje vals spelen ( een afgewerkt patchworkstofje )maar ik kon er niet aan weerstaan.  Ook vond ik een leuk stofje met lieveheerstbeestjes en de koop van de dag was toch wel een paar kleuren van stevige tricot voor mijn zonnekindpoppen.

Eind goed al goed...met als afsluiter een kleine picknick in de auto.

Wéris deel 2

Wat is er zaliger als mama, om gewoon bij etenstijd met je voeten onder tafel te schuiven en bediend te worden........... dat is absoluut iets waar ik ook erg heb van genoten tijdens het weekend.

Zondagmorgen:: met  extra vertraging uit bed geraakt::  was het tijd om onze cirkel rond te maken.  de dolmen zouden hun geheimen vandaag aan ons onthullen.  We begonnen met een bezoekje aan het plaatselijk museum. le musée des megalithes.....  de rondleiding bracht ons algauw in voorhistorische sferen en onze honger naar de dolmen werd groter en groter.  We bezochten ook een tentoonstelling van megalieten, een soort voorloper van onze beeldhouwwerken.

Helemaal ingedompelt vertrokken we richting eerste dolmen.

En daar waren ze.......... omringd door prachtige eiken en een Linde

Deze plek was op een zondagmiddag in augustus niet echt zo rustig, maar toch was er een rust in mij.  Heidi en ik stonden tegen elkaar te vertellen en te lezen wat er in het boekje van het museum over deze dolmen of hunnebed geschreven stond, tot  ik plots niets meer kon zeggen, ook Heidi's woorden gingen  aan me voorbij, ik kon alleen maar stil zijn, luisteren naar de stilte en kijken naar dit wel ongelooflijk bouwwerk............

                                                                        :: De Linde boom ::

en de onthulling ging verder

De menhirs waar we omwille van wespen niet lang zijn kunnen blijven staan.

en zo ging het dan naar de laatste plek, wat zandweggetjes zouden ons brengen naar de dolmen van oppagnes of de zuidelijke dolmen.  Al gauw zagen we de eiken staan maar jammer genoeg zagen we ook heel wat auto's, smeulende barbeques en bierdrinkende mannen........ inderdaad ja op de plek waar de dolmen en menhirs staan.  Het is echt onwaarschijnlijk.  We voelden heel wat "geschonken" blikken op ons gericht en zijn niet tot op de plek zelf gegaan.  Ik kan er maar niet bijkomen en vind het onwaarschijnlijk en alles behalve respectvol dat het waals gewest toestemming geeft aan zulke organisaties om op uitgerekend die plek hun "jaarlijkse bbq" te houden. Want geloof me het was geen soort ceremonie of ritueel !! Geen haar op mijn hoofd dat er zou aan denken om dit te doen op zo'n plek, stel u voor, honderden weilanden, hectaren groot, plaats zat in het dorp, nee ........       Je hoort het misschien wel , ik ben er hier helemaal niet goed van en wilde dit toch effie de " blogwereld" in sturen.

Dit maakt dat onze cirkel toch niet helemaal rond is.  just one missing piece...... Wij moeten dus nog eens terug, dat staat vast !!!! En.......... daar hoor je me niet over klagen.haha

Voor we weer terug zouden keren naar onze gezinnetjes, hielden we halte in Barvaux, met een heerlijk ijsje als afsluiter van ons weekendje

Ik kijk met veel dankbaarheid terug naar dit weekendje, ik heb enorm genoten van de natuur en de verbondenheid die ik gevoeld heb, de stiltes en prachtige vergezichten, de fysieke "overwinning" en mijn gezelschap, dank je Heidi voor je openheid en spontaniteit. En zeker en vast een dikke knuffel aan mijne schat die het mee mogelijk maakte dat ik er eens alleen tussenuit kon.   

Na een "reisje" is het ook altijd goed om weer thuis te kunnen komen, en dat was deze keer niet anders, zalig om de liefde en genegenheid van je gezinnetje weer om je heen te hebben.  Ook al ben ik nu weer thuis, Weris is nooit ver weg meer............ ( ja mensen die me wat kennen weten al dat ik niet naar huis zou komen zonder een soort van tastbare verbinding met de plaats waar ik geweest ben.  en meestal is dat een steen of stuk hout)  over hout gesproken, we hebben daar ongelooflijk veel boomstronkjes, boomwortels gezien, je weet wel zulke stukken wortel, helemaal "bewerkt" door plaatselijke gnoompjes, ideaal voor de seizoentafel of als versiering.  Jammer was dit tijdens onze wandeling en gingen ze niet in onze rugzakken.  Dus geen hout maar wel stenen, stenen die de plaatselijke krachten en de diepste geheimen in zich meedragen, dit stukje natuur beschouw ik als een prachtig geschenk.

Hier en hier moet je zeker klikken om Heidi's reisverslag te lezen